14 Ιαν 2009

Γάζα 2009 μ.Χ.


Μες απ' το τείχος
κοιτώντας των δακρύων
θάνατο βλέπεις.

Ωσάν επαίτης
καρτερώ τον ουρανό
να πάρει χρώμα.

(Ν.Κ., Αθήνα 14/1/09)

6 σχόλια:

Π.Κ. είπε...

Μ' έκαμες περήφανο! Καλή συνέχεια! Η Ποίηση ήταν πάντοτε αφ' εαυτής Επανάσταση!

Roni Bou Saba είπε...

αν χωράει ένα σχόλιο θα έλεγα: μ΄άρεσε..
-μ'άρεσε ο συμπυκνωμένος τίτλος (κυρίως το μ.Χ. που ξεχνάμε)
-μ'άρεσε ότι η ευαισθησία βλέπει μέσα στο τείχος θάνατο
-μ'άρεσε η ελπίδα-χρώμα που δεν πεθαίνει, αλλά αλλάζει το κόσμο...
-μ'άρεσε πολύ!

None είπε...

Νίκο, τι έκπληξη! Γράφεις και ποιήματα; Αμ, πώς θα γινόταν αλλιώς; Γονίδιο ισχυρό!

panagiotisandriopoulos είπε...

Με 17 λέξεις - σφαίρες, με δυο χαϊκού, μας ...γάζωσες Νίκο!
Εισόδευσε και συ στην ποιητική χώρα.
Και μείνε κάτοικός της για να γενείς ο ίδιος στροφή και ποίημα και χάραγμα στο χρόνο...
Καλή συνέχεια!

Δέσποινα είπε...

Εξαιρετικά όλα!
Εύγε!

The Blue είπε...

O πολύπλευρος κολλητός μου!

Περήφανος!!! :-)